Stippels & Pixels is een ontdekkingstocht van het 19de eeuwse pointillisme tot de huidige wereld van pixels. Het vertrekpunt lag deels voor de hand, daar het gehele complex in de Zebrastraat gerealiseerd werd door Charles Van Rysselberghe, de broer van kunstenaar Theo Van Rysselberghe. In België was hij zowat de belangrijkste vertegenwoordiger van het neo-impressionisme. Deze kunststroming baseerde zich op wetenschappelijke gronden, een factor die de onze eigentijdse digitale wereld eveneens stuwt. Een veertigtal werken werden in de gloednieuwe tentoonstellingszaal georiënteerd via enkele thema's : de stippel als basis van de beeldvorming; het getal achter de dingen; beeldmigraties; rastering en telecommunicatie; multimedia en de terugkeer van de synesthesie.
In de tentoonstelling was er werk te zien van de kunstenaars Peter Beyls, Jean-Louis Boissier, Anouk De Clercq, Edmond Couchot & Michel Bret, Chris Cunningham, François Curlet, Jean-Marie Dallet, Koen De Decker, Driessens & Verstappen, Masaki Fujihata, Jerry Galle, Tobias Grewenig, Thierry Guibert, Peter Kogler, Piotr Kowalski, Christian Laroche, William Latham, Sol Lewitt, Lia, Matt Mullican, David Renaud, Sodaplay, Koen Theys, Erki de Vries.
Piotr Kowalski: een hommage - Bij wijze van hommage van de in 2004 overleden kunstenaar/ wetenschapper Piotr Kowalski, richtte Update_1 een speciale ruimte volledig in met zijn werk, dat voortdurend schippert tussen kunst en wetenschap. In de kunst van Kowalski is de wetenschap iets wat dicht bij de mens staat, als een mogelijkheid om in interactie te treden met de wereld om ons heen.
In Update_2 werden topwerken uit de ZKM-collectie tentoongesteld van Jim Campbell, Heinz Mack, Piero Fogliati, Bruno Munari, Kovac Architecture, Masaki Fujihata, Levin Golan, Wolfgang Münch, Jeffrey Shaw, Toni Oursler en Bruce Nauman. Esther Polak, Michell en Jean-Pierre Hartmann produceerden nieuw werk voor de Zebrastraat. Naast de tentoonstelling vond een uitgebreid randprogramma plaats met film moleculair koken, lezingen, debatten, een concert, ...
Een internationale jury selecteerde de verschillende kunstprojecten op dinsdag 29 januari 2008 uit de inzendingen uit 16 verschillende landen (België, Nederland, Frankrijk, Duitsland, Groot-Brittannië, Zwitserland, Oostenrijk, Roemenië, Slovenië, Japan, Israël, U.S.A., Nieuw-Zeeland, Canada, Brazillië, Paraguay, …)
De jury bestond uit Jean-Marie Dallet (Professor en curator Update I) – Philippe Van Cauteren (Directeur SMAK Gent) – Françoise Meesen (Stichting Liedts-Meesen) – Dirk De Wit (Directeur BAM) – Stef Van Bellingen (Adviseur Zebrastraat / Artistiek leider vzw WARP) – Esther Polak (Kunstenaar – Laureaat Ars Electronica Linz 2005).
De genomineerde kunstenaars waren Juliana Borinski & P-L Cassière (BR/FR); Frederik De Wilde (BE); Kurt D'Haeseleer (BE), Nick Ervinck (BE); Wim Janssen (BE); Mathias Jud & Christoph Wachter (CH); Leroy + Leroy (BE); Julien Maire (FR); Christophe Meierhans (DE); Openendedgroup (US) en Janek Schaefer (UK).
De juryprijs van 5000 euro werd overhandigd op zondag 1 juni 2008 aan Julien Maire (FR) voor het werk 'Exploded Camera', de publiekprijs ging naar Nick Ervinck (BE) met Studies 2004-2006. De installatie 'Exploded Camera' (2007) van Julien Maire (1969, Metz, FR) werd door Philippe Van Cauteren geselecteerd voor een museumpresentatie in het SMAK te Gent (Stedelijk Museum voor Actuele Kunst) van 13/12/2008 – 22/02/2009.
Motivatie voor de keuze van de jury voor 'Exploded Camera' Julien Maire
'Exploded Camera' is een ruimtelijk werk gebaseerd op de aanslag met een bomcamera op commandant Massoud in de periode van '9/11'. De jury had diverse motivaties om dit werk te bekronen:
- De binding van kunst met de internationale politiek en economie
- Het intelligente gebruik van technologische middelen
- De 'media-archeologie' (de verwerking van diverse cinematografische en pre-cinematografische middelen)
- Hoewel het kunstwerk een explosie van een vorm in de ruimte lijkt te zijn, is het eigenlijk een constructie van een wat vergeten realiteit.
- De perfecte werking van het kunstwerk, ondanks het fragiele uiterlijk
- De aanzet en verleiding naar de bezoeker toe om het kunstwerk te ontraadselen
Julien Maire (afkomstig uit Frankrijk, maar woont en werkt momenteel in Berlijn) reageerde uiterst enthousiast. Er bestaan al niet zo veel prijzen voor kunstenaars die niet in de meest traditionele media (schilderkunst of sculptuur) werken, maar hij is vooral blij dat het verhaal van commandant Massoud beter bekend zal raken buiten Frankrijk en Duitsland. De moord op Massoud werd het onderwerp van Franse onderzoeksjournalistiek en twee jaar na zijn dood werd er zelfs een postzegel met zijn beeltenis gemaakt. Als voornaamste leider van de anti-Taliban-alliantie geldt hij als een nationale held in Afghanistan. De technische middelen zijn voor Julien Maire ondergeschikt aan de impakt van het algehele beeld, bovendien wil hij de toeschouwer de (gemanipuleerde) realiteit doen inzien.
Het publiek bekroonde het werk Studies 2004-2006 van kunstenaar Nick Ervinck. Als gevolg van deze keuze van het publiek gaf de Stichting Liedts-Meesen de kunstenaar de mogelijkheid om zijn computergeanimeerde beelden om te zetten naar een meer dan levensgrote installatie. Op de nacht van 28 op 29/07/2009 werden twee identieke maar gespiegelde raamwerkconstructies op de daken van de Zebrastraat geplaatst. De beeldhouwwerken zijn elk 12m lang maal 6 meter breed. Het kunstwerk, WARSUBEC genaamd, werd geconstrueerd in Venlo (NL) en met een speciaal transport overgebracht naar Gent.
Update_3/ Body Sound, is een tentoonstelling gemaakt door het Centre Pompidou, Dienst Nieuwe Media, ontwerp door het Bureau des Mésarchitectures, Parijs en gerealiseerd door de Zebrastraat, op initiatief van de Stichting Liedts-Meesen, Gent onder artistieke leiding van Christine Van Assche. Uit de collectie van de Dienst Nieuwe Media van het Centre Pompidou werden geluidswerken geselecteerd.
De uitdaging bestond erin een geschiedenis van geluid in kunst te presenteren. Grote namen uit de hedendaagse kunst zoals Bruce Nauman, Vito Acconci, Manon De Boer, Céleste Boursier-Mougenot, Casten Nicolai-Alva Noto, Anouk De Clercq, Didier Faustino, Mike Kelly/Scanner, Martin Creed, Adam Mc. Ewen, Keiko Owada, Mika Vaino, Chris Marker, Ugo Rondinone, Emmanuel Lagarrigue en Sémiconductor worden in de parcours van vorm en geluid naast en door elkaar gepresenteerd. De architecten van Bureau des Mésarchitectures, Parijs maakten hiervoor een speciale scenografie.
Voor de tweede maal werd er een wedstrijd onder de noemer van de New Technological Art Award Foundation Liedts Meesen georganiseerd met een presentatie van 10 werken. De kunstenaars werden geselecteerd uit 264 inzendingen uit meer dan 45 verschillende landen. Een internationale jury bestond uit Peter Weibel (Directeur ZKM Karlsruhe), Jean-Marie Dallet (Professor Université 8 Parijs en curator Update_1), Philippe Van Cauteren (Directeur S.M.A.K., Gent), Françoise Meesen (Stichting Liedts-Meesen), Dirk De Wit (Directeur BAM - Instituut voor beeldende, audiovisuele en mediakunst), Stef Van Bellingen (Adviseur Zebrastraat / Artistiek leider vzw Warp), Christine Van Assche (Conservator Nieuwe Media Centre Pompidou, Parijs), Art Yan (Tentoonstellingsorganisator E-Arts Festival Shangai), Nick Ervinck (kunstenaar, winnaar publieksprijs Update_2), Julien Maire (kunstenaar, winnaar prijs van de jury Update_2).
De 10 genomineerde kunstenaars waren Bard Perry, USA, Man With A Movie Camera: The Global Remake, Luque Sánchez Félix, Spain, Chapter I : The Discovery Installation, Debackere Boris, Belgium, Probe, Peter Alwast, Australia, Everything, Beyls Peter, Belgium, Petri, Sobolewska Dominika, Poland, RGB red-Green-Blue, Im Go Eun, South-Korea, SEE(N), De Boeck Christoph, Belgium, Staalhemel, Elsenaar Arthur, The Netherlands, Face Shift, Gachadoat Julien, France, Gravity.
De juryprijs van 5000 euro werd overhandigd op zondag 20 juni 2010 aan Julien Gachadoat (FR) voor het werk Gravity, Een gedeelde publiekprijs ging naar Gravity alsook SEE(N) van Im Go Eun. Motivatie door de jury voor de keus van 'Gravity'.
Motivatie voor de keuze van de jury voor 'Gravity' van Julien Gachadoat
Met Gravity kiest de jury voor een interactieve real-time installatie waarbij architectuur, telefonie en typografie samensmelten. Via een sms kan de toeschouwer een tekstbericht verzenden. Vervolgens wordt deze boodschap op een gevel geprojecteerd waarbij gestreefd wordt naar een poëtische dialoog tussen architectuur en publiek. Op unieke en verrassende wijze en met een bijzondere aantrekkingskracht weet Julien Gachadoat de teksten vormelijk en visueel in hun traject te sturen.
In ex aequo ontvangen 'gravity' van Julien Gachadoat en SEE(N) van Im Go Eun samen de publieksprijs. Ook de Zuid-Koreaanse Im Go Eun weet het publiek te bekoren met een eigenzinnige visie op kijken en herinneren. Met het interactieve werk SEE(N), zien en gezien worden, dirigeert ze onze blikrichting op een inventieve en kunstzinnige manie.
